Geschiedenis LWC

Home   LWC opvangcentrum   Geschiedenis LWC

chmpanzee juli

Begin 1990 hebben Pandrillus oprichters Peter Jenkins en Liza Gadsby een uitgebreid onderzoek gedaan in West Kameroen. Hun veldwerk bracht hun naar afgelegen woeste gebieden en dorpjes in verschillende provincies. Hier kwamen ze regelmatig chimpansees tegen, waarvan sommigen vastgeketend zaten midden op de weg, anderen opgesloten in kippenhokken of donkere opslagruimtes en weer anderen gekooid in tuinen bij dure privé huizen of in luidruchtige bars bij hotels in de hoofdstad. De “gelukkige onder hun“ had het gezelschap van een andere chimpansee, maar de meesten moesten hun tijd in eenzaamheid slijten, hongerig, dorstig, vaak ziek of geblesseerd en vooral in afschuwelijke vuiligheid. Ondanks dat , hadden ze allemaal ook nog een ding gemeen wanneer je ze in de ogen keek; hoop..

Peter en Liza waren beschaamd dat de internationaal conservatieve groeperingen die hier werkten deze dieren vanuit politiek oogpunt over het oog zagen. Er bestond nog geen enkele faciliteit voor opvang voor de chimpansees of wat voor andere primaten dan ook. Peter en Liza slaagden erin om er een paar te redden en onder te brengen in andere omstandigheden, maar 45 was echt de max. Ze wisten dat er iets moest gaan gebeuren; Kameroen had gewoon een echte reddingsopvang voor chimpansees nodig.

Na verschillende ontmoetingen tussen Pandrillus en de overheid van Kameroen , samen met verscheidene zoektochten naar een geschikte locatie , werd er besloten dat de oude dierentuin Victoria eigenlijk de ideale locatie was om een veilige haven to maken voor een opvangcentrum voor wilde dieren.Suzi_suzanne

Op dat moment had de Zoo slechts drie apen in huis; de haarloze maar vrolijke chimpansee Suzanne; een volwassen mannentjes Drill, die nog steeds zat in de stalen kooi waarin hij drie jaar daarvoor was aangekomen; 3 bavianen; Mona meerkat en Preuss Meerkat. Alle primaten, behalve de gekooide Mandrill,  waren ingepakt in draadkooien op stroom van ongeveer 1 vierkante meter. De Victoria dierentuin was ook het huis voor een paar reptielen, een paar kleine antilopen, wat vogels en enkele carnivoren. Er waren een paar oude leeuwen kooien en andere hokken, roestig en leeg, maar nog steeds bruikbaar.

De oude dierentuin had goede grond, altijd water, elektriciteit en was vol met potentie om er meer van te maken. Limbe was een populaire stad en een weekendbestemming voor veel lokale inwoners. Het samenwerkingsverband tussen de overheid van Kameroen en Pandrillus was van start gegaan. Het zo wanhopig benodigde opvangcentrum Limbe Wildlife Centre is in 1993 geboren !

Al snel wour history baby drillerd de dierentuin omgebouwd tot een echt opvangcentrum. Peter en Liza hebben samen met een aantal dierenverzorgers vele verbeteringen aangebracht. Zowel in de verblijven alsook in de voeding. Wat ook heel erg hard nodig was. Het heeft het nieuwe aangenomen team minder dan tien minuten gekost om het volwassen mannetjes Mandrill over te brengen naar de lege grotere leeuwenkooi. Zijn hierop volgende glimlach zette het hele opvangcentrum in het zonnetje en inspireerde iedereen om het leven van elke dier te blijven verbeteren.