Ervaringen vrijwilligers en stagaires


Jacqueline :

Het voorbereiden zat erop en het was eindelijk 1 februari. Ik kwam laat aan en iedereen had op me gewacht. Echt zo leuk. Bordje eten voor mijn neus en ik voelde me direct thuis. Ik had er zo’n zin in. De 1ste dag hoefde ik niet meteen mee. Om 10 uur werd ik opgehaald en een beetje wegwijs gemaakt. Een simkaartje zodat ik me digitaal kon verplaatsen, kopie van mijn paspoort en wat boodschappen gedaan. Eigenlijk geen seconde problemen gehad om te wennen. De eerste 2 weken loop je alle secties af en na die tijd mag je aangeven op welke sectie je het liefste wil werken. Voor mij waren dat voor 100% de Chimps.  Ik had geluk, want ik was de enige. De rest van de tijd heb ik daar doorgebracht. Ik heb echt een super tijd gehad . Zowel in het huis als op het LWC. Mijn laatste rondje op mijn laatste dag heb ik ook aardig wat tranen laten vallen. Ik ga echt het geluid en de ondeugendheid van alle dieren missen. Mijn omgeving vraagt vaak: Mis je geen dingen en vind je het niet vreselijk dat je daar niet altijd stroom of water hebt. Geloof me, ik vind het een beetje back tot basic teruggaan juist super fijn. Het leven is daardoor zoveel makkelijker. Geen verwachting dan heb je ook geen teleurstelling. Ik vond het in 1 woord zalig. Geen moeilijk gedoe. Het heeft mijn leven echt weer verrijkt en ik zou het zo weer over doen.

Mandy :

Eind september 2015 ben ik voor één maand naar Kameroen afgereisd om vrijwilligerswerk te doen voor het Limbe Wildlife Centre. Wauw wauw en nog eens wauw, ik kan oprecht zeggen dat dit een geweldige ervaring was en dat één maand eigenlijk te kort was. Tuurlijk ik geef toe dat ik de eerste paar dagen heb moeten wennen. Alleen in het vrijwilligershuis zitten met een orkest van kikkers en andere diersoorten ’s nachts was nieuw voor me en af en toe ook een beetje eng ;). Net zoals het douchen met koud water en het (zwaar) werk in een subtropisch klimaat was wennen. Gelukkig kreeg ik na een aantal dagen gezelschap van andere vrijwilligers, zijn er bij het huis twee ontzettend goede waakhonden en katten en raakte ik gewend aan het werk en de weersomstandigheden. Dan begint het echte genieten!

Het is heel bijzonder om zo dicht bij en met deze dieren te kunnen en mogen werken. Het is prachtig om te zien hoe ze met elkaar omgaan en met de verzorgers. Niet alleen is het leuk om met deze apen te mogen werken, het is ook heel leuk en leerzaam om met de verschillende verzorgers mee te lopen. Het is duidelijk te zien bij iedereen dat ze een passie hebben om te werken met deze dieren en dat ze je graag vertellen over de verschillende apen van hun sectie. Ik heb om de twee dagen op een andere sectie gestaan. Zo kom je dus veel te weten over de verschillende aapsoorten maar leer je dankzij de verschillende verzorgers ook veel.

Nu ik terug ben in Nederland kijk ik met veel plezier terug op deze ervaring. Ik raad het daarom ook iedereen aan om vrijwilligerswerk voor het LWC te doen. Ze kunnen je hulp goed gebruiken en zelf hou je er een ontzettend mooie ervaring aan over!

Yvonne :

In maart 2014 heb ik vrijwilligerswerk gedaan bij Limbe Wildlife Centre (LWC). Een geweldige ervaring!

Het was best spannend om in m’n eentje naar een Afrikaans land te gaan. Ik vond de reis van vliegveld naar vrijwilligershuis erg spannend. In de nacht, met een vreemde man (die wel geregeld was door LWC).  Maar dit kwam gelukkig helemaal goed, ondanks de bijzondere rijstijl.

De eerste 2/3 dagen moest ik erg wennen: geen simpele communicatie met het thuisfront, het klimaat, de geluiden(bijvoorbeeld mango’s die op je golfplaten dak knallen en enorme vleermuizen die erover heen roetsen), de manier van denken ‘komt wel’. Ik liet het allemaal over mij heen komen en uiteindelijk wilde ik niet meer weg!

De eerste 2 dagen op het LWC was ik bezig met het voorbereiden van de voeding voor de apen. Daarna 2 dagen meegeholpen bij de kleine apen. Toen bij de (man)drillen en baboons. Bij de chimpansees, gorilla’s en op de quarantaine. Bij alle dieren begin je met schoonmaken en voeren. Helpen met kappen van olifantengras(waar de apen dol op zijn). Tussendoor heb je veel lege momenten, waarin je andere klussen kan doen of iets leuks bedenken om de apen te vermaken.

Een geweldige ervaring. De verschillende karakters, verschillen in intelligentie, interactie. Heerlijk om tussen te lopen, te observeren en contact te maken.Ik vond het te kort om echt een band op te kunnen bouwen. Heb ervan kunnen proeven! Echt leuk dat het zo kan, als iemand die niet veel ervaring heeft met het verzorgen van dieren. Ik raad het iedereen aan die liefde voor dieren heeft, het niet erg vindt om vies te worden en zonder luxe kan.

 

Mandy:

Ik vond het vrijwilligerswerk in Limbe National Parc echt een geweldige ervaring.Vond het erg leuk om de eerste dagen steeds een andere apensoort te verzorgen. Iedere apensoort is zo verschillend en dat maakt het erg leuk.Uiteindelijk heb ik gekozen om de rest van mijn verblijf bij de gorilla s en in de quarantaine te staan.Het is hard werken s ochtends maar s middags heb je genoeg tijd en ruimte om verrijking te maken voor de apen.Je maakt dan met behulp van fruit en meegebrachte spullen, speeltjes voor de apen. Ik had zelf ook veel spullen meegenomen uit Nederland.Dit is ook echt een tip voor de vrijwilligers die nog willen gaan.

Het enigste waar ik even aan moest wennen was het feit dat je vooral de eerste dagen een beetje in het diepe gegooid wordt. Probeer initiatief te nemen en gewoon bezig te blijven dat komt dat vanzelf goed. Het was een fantastische ervaring en ik raad het zeker iedereen aan die van apen houd en vooral niet bang is om hard te werken. Het is zo de moeite waard!!

 

Maartje:

Vrijwilligerswerk met apen in Kameroen is een unieke ervaring! Een maand leven en werken in Limbe is al een beleving op zich. Veel minder luxe dan hier in Nederland maar omringd door vele vriendelijke mensen. Met veel plezier heb ik in het Limbe Wildlife Centre gewerkt. Fantastisch om de dieren van zo dichtbij te kunnen en mogen aanschouwen. Daarbij zet je je tegelijkertijd in voor een enorm goed doel. Een aanrader dus!

 

Maarten:

Als vrijwilliger, student diergeneeskunde of simpelweg als dierenliefhebber, is meehelpen in het Limbe Wildlife center een echte aanrader. Het is enkel in deze uitzonderlijke omstandigheden dat je van zo dichtbij zoveel verschillende apensoorten kan observeren, voeden, medicatie geven en zoveel meer! Het programma ziet er als volgt uit. Na een dagje acclimatisatie aan de nieuwe omgeving begin je alle secties te doorlopen, van de keuken naar de (man)drillen en bavianen, de guenons en mangabey’s, de chimpanzees, de gorillas en ten slotte de quarantaine. Hierna kies je zelf in welke sectie(s) je de rest van je verblijf zal spenderen, in mijn geval hoofdzakelijk de kliniek. Hier prepareerde ik samen met de dierenarts de medicatie en diende deze ook toe. Hierna volgde een ronde door het park om te zien hoe het met al de aapjes gesteld is. Daarna volgden eventueel operaties, of maakte ik verrijking (ladders en schommels) of hielp ik mee bij de constructie van de nieuwe quarantainekooien. Er is altijd wel iets leuks te doen en voor ieder wat wils. Het hoogtepunt was het spelen met de babychimpansees.

Op de vrije dagen ben ik naar het zwarte strand geweest en heb ik de gevangenis en universiteit van Boya en de mangroves bezocht. Kameroeners hebben een totaal andere denkwijze dan wij, waardoor de cultuur en levensomstandigheden sterk verschillend zijn van die bij ons. Dit maakte de stage alleen maar boeiender! Je moet er geweest zijn om je het allemaal goed te kunnen voorstellen!

Justin:

Back in Europe end everything seems the same, however I changed a bit. The last month has been an unique experience in my life so far. I had such a good time at the LWcenter, ofcourse working with great apes, monkeys, duikers…, but I also learned a lot about an other way of living. Rain season is a strange period at the center, there are days you can’t do anything and then you have days that are filled with stress. When I first visited the center it was a stressful day for the management, but no worries there are always volunteers who can help you fit in and get you accustomed to the center. My tour around the LWC and town was organised by the two other volunteers, which contributed in the pleasent welcome I had. Eventually I started working, because that’s why your there, to aid the animals at the center. My usual day was filled with cleaning and feeding in the morning, lunch and two more feedings after that. In between I sat or with the keepers and getting to know them, or observing the animals, you can really learn a lot just by watching. Most of the days I spend at the section I worked and getting used to the animals’ behaviour, I loved spending time with the primates and studying them, especially the guennons. In my first two weeks I worked around the whole center, which is divided in 6 sections. Doing this gets you to know the center, but more important you learn what to do and certainly what not to do around the animals. After My first two weeks I chose to work in the quarentine area, while I was there some sad things happened, but also really good things, for example female chimp Eve being transfered back to her fellow chimps and the joy she had being back there. Although a month is such a short term, it feels like I have spend a year over there, so much is happening in and around the center, too much to recite here, I guess you have to see it yourself! The brief period I had there has been one of the best in my life and I really hope that I can go back in the future to be again with my animal, but definitely also with my human friends. Eventhough it was rain season I had a sunny time.

 

Jolien:

Ik ben in november/december 2013 naar het Limbe Wildlife Centre in Kameroen geweest. Ik ben alleen vertrokken, wat ik eerst wel erg spannend vond. Vanaf het eerste moment dat ik aankwam keek ik gelijk mijn ogen uit in Douala, Zoveel mensen bij elkaar, 4 mensen tegelijk op 1 brommertje, koeien op de weg, gekte op de weg, maar ik vond het super. Na een paar uurtjes rijden kwam ik aan bij het LWC, ik kreeg gelijk een biertje en ik kreeg een warm welkom van alle vrijwilligers en de managers(Ainare en Javier, wat een lieve mensen!!) Het vrijwilligers huis is prima te doen.. en je bent binnen een paar minuutjes op het werk. In het begin was het wel erg wennen, hard werken 6 dagen in de week in die hitte, maar je wend eraan, en je leert de dieren kennen, dan wordt het steeds leuker.

Na het werk kun je met de vrijwilligers gezellig wat gaan drinken, en op onze vrije dag gingen we meestal naar het strand. Ik ben nu ongeveer een half jaar terug en ik mis het nog steeds.. de dieren.. de vrijwilligers, Kameroen zelf, alles eigenlijk. Ik heb een top tijd gehad, en ik zou het zo over doen! Ik vind het een erg goed project, en je kunt echt je steentje bijdragen, waardoor je het leed van de dieren wat kan verzachten.

Fleur:

Een droom die al lang leefde, kwam eindelijk uit… ik mocht naar Kameroen om met apen te werken! Een ervaring om nooit meer te vergeten. Het is hard werken in de ochtend, maar elke dag is uiteindelijk weer een feestje. Ik zal de geur van de gorilla’s en de chimps nooit meer vergeten, het geluid wat Nyango maakt wanneer ze eten krijgt, het gegil van de chimpansees, het gevoel wanneer je een babychimp vasthebt… fantastisch! En daarnaast krijg je er ook nog een kennismaking bij van een interessante cultuur, contact met mooie gepassioneerde mensen (zowel de vrijwilligers, het management als de keepers) waar je veel van kunt leren.. en dat alles onder het genot van een heerlijk temperatuurtje en je kan de dag afsluiten aan het strand met een visje en een biertje. Uniek en zo ontzettend zeker de moeite waard. Gaan dus!!’

Lianne:

Al van jongs af aan ben ik gek op aapjes en was het mijn droom om met apen te werken. Ook wilde ik ooit een keer een Afrika, omdat het zo totaal anders is dan de westerse wereld waar wij in leven.
Mijn relatie ging uit, ik had geld gespaard én kon een maand vrij krijgen! Dus als er een moment was dat ik deze reis eindelijk kon maken, dan was dat nu wel!
Ik had weleens eerder alleen gereisd, maar nooit zo lang en zo ver. Ik vond het dus best spannend, maar tegelijkertijd had ik er ook veel zin in.
10 februari 2015 was het dan zover; ik ging voor een maand naar Kameroen om als vrijwilliger te werken in het Limbe Wildlife Center!
Ik was door stichting Weesaapjes goed begeleid van te voren, dus alles was goed geregeld. En dat was best veel! Denk aan, vaccinaties, visum, vliegticket, gezondheidsverklaring, verklaring werkgeven en spullen kopen zoals klamboe en werkkleding.

Bij aankomst op het vliegveld van Douala was het wel even schrikken.. Allemaal mannen willen je helpen met je koffer of bieden aan te bellen naar degene die je komt halen of willen taxi voor je regelen. Het is direct heel druk, rommelig en WARM haha! Ook is het apart om zo op te vallen als blanke (en blond haar). Iets waar je normaal nooit bij stil staat of aan denkt.
Op de parkeerplaats stond Robinson om mij op te halen, dus dat ging verder helemaal prima.

De volgende dag ging ik gelijk werken. Je loopt eerst 2 dagen op elke afdeling mee en daarna mag je kiezen waar je wilt blijven. Chimpansees waren al mijn favoriet en dat bleef zo, dus ik bleef op die afdeling werken. Omdat in quarantaine kleine chimps waren, ben ik daar ook nog 2 dagen extra gaan werken.

Ik ben altijd heel positief en had me voorbereid op dat het soms vast ook zwaar zou zijn om alleen op reis te zijn in een land als Kameroen, maar desondanks vielen de eerste dagen mij best wel tegen en overwoog ik zelfs om eerder naar huis te gaan.
Alles wat ik normaal doe en hoe ik ben, moest ik nu aanpassen. Ik woon in het centrum van Amsterdam, dus pak me fiets en ga waar ik wil, doe aan wat ik wil,  zeg wat ik wil etc, maar daar moet je er gewoon rekening mee houden dat je je als (blanke) vrouw moet aanpassen.
Ik had diezelfde eerste dagen geen stomend water in het huis, geen internet, geen ventilator in mijn slaapkamer en geen Kameroens geld. Dus dat was wel even wennen.
Nergens is zeep, alles duurt lang, iedereen komt te laat, in een restaurant hebben ze vaak maar 2 gerechten en een wc is ook een luxe.
Toen ik dat eenmaal doorhad en me er gewoon bij neerlegde, begon ik pas echt te genieten 🙂

Het LWC is echt geweldig! Je krijgt elke dag een betere band met de dieren en verzorgers. Je went aan het werk, dat best zwaar is in die hitte. Het is voornamelijk het schoonmaken van de hokken en het voeden van de dieren. Tussendoor ging ik ‘spelen’ door de kooi heen met mijn chimps vrienden Mac, Jojo, Ngambe en Jacob. Ze vonden het geweldig als je een fles water geeft, dan drinken ze hem leeg en geven hem weer terug zodat je hem opnieuw kan vullen en geven. Of water geven met de tuinslang. Of kleding of andere enrichments geven.

Het mooie van de chimps vind ik dat ze zijn wie ze zijn en doen wat ze willen doen, zonder normen en waarden die wij hebben. Dus als ze je lief vinden, doen ze lief, maar als ze je niet aardig vinden, dan kunnen ze zelfs met poep gaan gooien! Ze zijn heel oprecht. En ik vind ze ook heel grappig. Je herkent hun gedrag van ons, alleen laten zij zich helemaal gaan, waardoor alles theatraal lijkt haast, maar ze reageren gewoon zoals ze zich voelen, zonder remmingen.
De meeste verzorgers praten niet heel veel uit zichzelf, dus als je dingen wilt weten en leren, dan moet je er vooral zelf naar vragen. Vooral Andreas offerde zijn pauzes vaak voor mij op om verhalen vertellen over de chimps en hun geschiedenis.

We kregen een mona aapje in huis, omdat hij nog te klein was om in het hok bij de andere apen te doen. Elke 3 uur moesten we hem voeden, dus ook ’s nachts. Hij was zo lief en ook zo leuk om mee te spelen. Op het begin was hij nog heel bang, maar al snel durfde hij steeds verder te springen of aan mijn arm te hangen. De dag nadat ik weg was, werd hij bij de andere mono baby aapjes geplaatst.

Na het werk gingen we meestal gelijk door uit eten (in onze vieze kleding ;). Zelfs de meeste ‘chique’ restaurants hebben plastic meubels en voor ongeveer 3 euro heb je een maaltijd en grote fles bier! Overal hebben ze een menu kaart, maar aangezien ze maar 1 of 2 gerechten van de kaart hebben, kan je beter gelijk vragen welke gerechten ze serveren. Als vegetariër is dat dus wel lastig soms.
We gingen ook weleens thuis koken en eten. Boodschappen doen gaat alleen wel even anders dan in Nederland. Er is een groentemark, een fruit markt en een easy shop waar ze verpakte/ blik lang houdbare producten verkopen. En overal moet je apart met de taxi heen.
Je kan kiezen voor een auto-taxi of een motor-taxi. Een auto taxi deel je met anderen, dus onderweg stappen mensen nog in en uit en je rijdt dus ook geregeld om. Op de passagiersstoel zitten dan 2 mensen en achterin 4.
Op een motor zitten soms wel 5 mensen!!! Ik heb er maximaal met 3 mannen op gezeten, dus met z’n vieren! Als je alleen reist, kan je het beste op een motor gaan, zodat je evt altijd eraf kan springen als je je niet veilig voelt..

Ik ben 2 keer naar een mooi strand geweest om te zwemmen en zonnen. Dat was echt heerlijk!
Ook ben ik een dag meegegaan naar scholen. Die kindjes zijn zo lief en dankbaar. Ik had cadeautjes mee waar ze heel blij mee waren en foto’s maken vinden ze ook geweldig. Ze gingen stiekem aan mijn haar voelen en toen ik zei dat dat gewoon mocht, wilde de hele klas voelen haha.

Je mag niet uitgaan met locale collega’s en aangezien er weinig vrijwilligers waren toen ik er was, ben ik alleen het laatste weekend uit gegaan. Er was een afscheidsfeest voor mij georganiseerd door Glenn en Deedee van het LWC, waardoor we met alle collega’s waren. Er wordt heel veel gedanst en vooral ook door de mannen.

Ik heb ook nog de Mounth Cameroon beklommen in 3 dagen. Ik sport best veel, maar deze tocht is echt zwaar! Gemiddeld 8 uur per dag lopen, in totaal 45 km en naar 4100 meter hoogte! Het is zeker een aanrader, omdat het heel mooi is, gezellig en je bent erna ontzettend trots op jezelf. Het is wel heel koud op de berg, dus neem warme kleding mee als je dit wilt doen!

Ik ben ontzettend blij dat ik deze reis heb gemaakt en zou het iedereen aanraden.
Het is heel leerzaam op meerdere vlakken, juist ook door de mindere momenten. Je komt weer helemaal terug bij de basis, wie jij bent en leert alles wat wij zo normaal vinden, weer te waarderen.
Het LWC is een heel bijzondere opvang en doen heel goed werk. Ik ben blij dat ik dit met eigen ogen heb gezien, een steentje heb mogen bijdragen en deze ervaring heb mogen meemaken.

Ian

Terwijl ik wakker word in m’n eigen bed, denk ik terug aan de afgelopen maand..Moe van de heenreis was het even lastig omschakelen in het begin. Het werk de eerste twee in de keuken was niet zo boeiend, douchen met een emmer koud water, bijna 24/7 regen, andere voeding en tot slot vier dagen last van een voedselvergiftiging. Maar hé, this is the African Experience die ik zo graag wilde meemaken!

De drie weken die volgden waren dan ook geweldig.. De mensen die in het Wildlife Centre werken hebben zo’n grote passie voor dieren en zijn, als je ze wat beter kent, geweldig om mee te werken.

Maar wat uiteraard het meest met mij deed was hetgeen waarvoor ik was gekomen, de dieren!

Het is bijna onmogelijk om uit te leggen hoe indrukwekkend het is om met mensapen te werken..Hoe leg je iemand uit hoe fascinerend, groot en extreem sterk gorilla’s zijn? Je kan het alleen zelf ervaren als je er een halve meter vanaf staat en de silverback uit intimidatie op zijn achterpoten gaat staan om vervolgens als een bezetene op zijn reusachtige borstkas te trommelen..

Of dat moment dat je naast de chimpanseekooi staat en je al het eten aan het eind van de middag door de kooi hebt verspreid.. En je daarna zo’n dertig chimpansees tegelijk naar binnen laat.

Dertig chimps, die hysterisch krijsen van opwinding, angst en enthousiasme. Die elkaar slaan, omhelsend troosten, op de kooi slaan, slingeren, op twee benen rennen, knuffelen, spontaan beginnen te seksen of eten van elkaar proberen te stelen.. Het geluid is met niets te vergelijken, letterlijk trillende trommelvliezen!

Maar het allermooiste moment was voor mij wel het “spelen” met de babychimps. Ik zal het moment, dat het babychimpje met z’n armen omhoog op me af kwam lopen en me niet meer los wilde laten, nooit meer vergeten..

En ten slotte het land zelf.. Ik denk met gemengde gevoelens terug aan dit werkelijk prachtige land! De in mist gehulde groene bergtoppen die begroeid zijn met primair regenwoud, met z’n vieren zonder helm met 80 km/u op de motortaxi, voor €0,75 heerlijk eten op straat, de mooie donkere mensen die hun witte tanden bloot lachen als ze je tegenkomen, overal de heerlijke Afrikaanse muziek, natuurlijk “de geur van Afrika” en het “Mama, look a whiteman!”.

En niet te vergeten de t-shirts uit onze textielbakken in Nederland, ik heb alles voorbij zien komen. Van Leen Bakker, de Dam tot Damloop, PSV shirts (tsja wat moet je er anders mee) en als tragisch dieptepunt een “Ik heb er de kracht niet meer voor” shirt van ene meneer G. Joling..Graag wil ik iedereen nog een keer bedanken die zijn steentje heeft bijgedragen aan de prachtige donatie, die ik namens jullie heb kunnen doen. Ik verzeker iedereen dat dit op de juiste plek terecht komt.

Ten slotte een boodschap voor “al mijn vrienden in Holland” van een wat oudere verzorger:Say to your people, when you go to Cameroon for good, you will meet good..When you go for bad, you will meet bad..Everybody thinks Cameroon is bad, but when you come you will see with own eyes.And then we will work together, like hand in hand.Amen.. *Benson, 6th august 2015

Katelijne

Juli 2015 heb ik als vrijwilliger gewerkt in het Limbe Wildlife Centre. Een droom is uitgekomen! Het was een geweldige ervaring. Elke dag zo dicht bij de dieren mogen zijn, werken met de lokale bevolking, mensen van over de hele wereld ontmoeten.. Goud waard! Ik kan het iedereen aanraden, ook degenen zonder diergeneeskunde studie (zoals ikzelf) of iets in die richting; iedereen is welkom en een grote hulp voor de dieren en het centre!

 

Patrick:

I visited the LWC in may 2015,  having never been so deep down in Africa it was an amazing experience: The  bright colors, the green surroundings, the high temperature, the refreshing rains, the smelly traffic, the starry nights, the spicey food, the friendly people, the amazing monkeys and astonishing apes! Like everyone, I started two days in the kitchen, cutting and preparing food in the cool surroundings of the kitchen. A nice way to meet the other volunteers and keepers that come and get the delicous fresh fruits for the animals. After that I went two days respectively to the Guenons, the Drills, the Baboons, the Chimps, the Gorillas and ended with two days quarentaine. The mornings are spend on cleaning the cages and some feeding. I wil never forget the noise the chimps make when they saa your wheelbarrel filled with bananas. The afternoons are really easy with just two feedings and enough time to chill, watch the animals, make hammocks, make icecreams (enrichment)  or take a quick taxi ride to a bakery. On Saturdays we visited the fantastic black, and almost deserted, vulcano beaches that are just miles away. I also did a three day hike to the top of mount Cameroon, passing vulcano landscapes, jungle and savanna.The hike was very strenuous but very very beautiful! Buea is cooler than Limbe so dont let that stop you.  The last remaining days I decided to spend and work with the gorillas.  I was an amazing life changing month. Dont expext a 2  star accommodatio, but do expect 5 a five star experience!

Gidi:

Ik ben Gidi en ben in Kameroen stage gaan lopen in het Limbe Wildlife Center. Ik heb hier een hele goede tijd gehad. Het werk kan wel zwaar zijn soms maar als je zo de hele dag met de apen werkt is het het allemaal waard. Mijn favoriete apen zijn de kleine aapjes maar helaas was er te weinig werk voor me op dat moment. Hierdoor ben ik er wel achter gekomen dat chimpansees ook heel leuk blijken te zijn!

Al met al was het een uitzonderlijk geslaagde stage waar ik veel van heb geleerd en ook echt heb genoten. Niet alleen de dieren zijn leuk. Ook de mensen zijn echt heel aardig.

Jelle:

Het Limbe Wildlife Centre is een opvang/rehabilitatie centrum gericht op apen. Ze hebben hier, gorilla’s, chimpansees, drils, mandrils, bavianen, verschillende Guennons en Mangabeys, drie krokodillen, een slang en achter de schermen een tien tal papegaaien en schildpadden.

S’ochtends moet je om acht uur aanwezig zijn, dan is er een kleine bijeenkomst waarin word verteld wie op welke afdeling staat en wat er die dag allemaal moet gebeuren. Vervolgens word je flink aan het werk gezet. Je leert dan door vragen te stellen enorm veel over de mensen daar en de dieren. Je word hier dan ook door iedereen met open armen ontvangen, en het is over het algemeen erg prettig samenwerken.

Francisca:

In augustus 2015 ben ik een maand alleen naar Kameroen gereisd om vrijwilligerswerk te doen in het Limbe park. Mijn wens is uitgekomen.

Al een aantal jaren wilde ik met aapjes werken niet wetend dat ik dit in Kameroen ging doen. Door een beurs te bezoeken in Utrecht kwam ik tot de stichting weesaapjes. Ik ben goed geïnformeerd en opgevangen door de vrijwilligers van de stichting.
Nadat ik alles had geregeld rondom vaccinaties, documenten ed. ben ik vertrokken naar Kameroen.
Aangekomen bij het vrijwilligershuis werd ik opgevangen door 2 vrijwilligers, 2 honden en 2 katten
Zij hebben mij de eerste dagen begeleidt (ook die dieren haha) en praktische zaken geregeld rondom geld en het kopen van boodschappen.
Het vrijwilligershuis is ongeveer 10 minuten lopen naar het Limbe park, goed te doen dus.De eerste dagen in het park, loop je mee met een aantal verzorgers die uitleg geven en maak je kennis met de mensen die in het park werken.
Hierna wordt je ingedeeld (vaak om de 2 dagen) bij een andere groep apen.

De werkzaamheden bestaan o.a. uit:
• Hokken schoonmaken
• Eten geven
• Observeren
• Operaties bijwonen (alleen in strikt overleg)
In de middag kan je mee-eten met de verzorgers en wordt er een maaltijd geserveerd in het grote gebouw tegenover het restaurant op het park.
De dagen vlogen voorbij.
In de avonduren ging ik uit eten met de vrijwilligers uit het huis.
Je kan ervoor kiezen om te lopen naar het centrum of met de brommer te gaan hier betaal je dan een klein bedrag voor.
Ik heb er zelf niet voor gekozen om een tripje te doen, maar dit kon wel.De mensen zijn erg vriendelijk in omgang waardoor ik een veilig gevoel had in de samenwerking.
Een absolute aanrader dus.
*Met de nadruk dat de aapjes heel goed worden verzorgd door middel van de grote betrokkenheid van de verzorgers en vrijwilligers.

Tip om mee te nemen:
– broek met zakken aan de zijkant van snel drogend materiaal (2x)
– t-shirts of tanktop (en bloes / dun vestje met lange mouwen voor als je elefantplants gaat dragen)
– kaplaarzen
– goeie loopschoenen / gympen
– vrijetijdskleding voor als je uit gaat (ik zou geen broekje of rok tot boven de knie dragen daar)
– slippers
– repen/ snacks/ sultana’s
– hoedje / pet
– rugtas
– zaklamp
– (oude) handdoeken
– zwemkleding
– anti muggen spray
– USB stick voor uitwisselen foto’s en evt om typische muziek uit Kameroen van Robinson op te zetten
– Zonnebrandcrème

Nog een laatste tip: drink heel veel water!  Ik dronk wel 4 liter water per dag!

 

Vragen over Vrijwilligerswerk met apen?

Voorzitter en Oprichter Stichting Weesaapjes Liesbeth van der BurgtVoor meer informatie over het vrijwilligerswerk in het LWC opvangcentrum kun je mailen naar: info@weesaapjes.nl. Of bellen naar Liesbeth van der Burgt : +316 33 947 661.

Bedankt voor je interesse in ons vrijwilligersprogramma en we hopen snel iets van je te horen, zodat ook jij deze prachtige ervaring kunt beleven!

P.S. Vindt je het leuk om in contact te komen met vrijwilligsters die al in het opvangcentrum hebben gewerkt, dan kun je mailen naar Jacqueline Kleiweg (jacquelinekleiweg@gmail.com ) of naar Willemijn Franssen ( Willetje12345@live.nl ).